CagriSema
CagriSema to eksperymentalna terapia skojarzona badana w kontekście leczenia otyłości oraz zaburzeń metabolicznych, w tym cukrzycy typu 2. Łączy ona dwa biologicznie aktywne związki wpływające na regulację apetytu i metabolizm energetyczny.
CagriSema składa się z dwóch substancji: semaglutydu oraz cagrilintydu. Terapia jest rozwijana przez firmę Novo Nordisk.
Połączenie tych dwóch mechanizmów ma na celu oddziaływanie na wiele szlaków hormonalnych związanych z regulacją apetytu, uczuciem sytości oraz kontrolą metabolizmu.
Ze względu na wielohormonalny mechanizm działania terapia ta wzbudziła duże zainteresowanie w badaniach klinicznych dotyczących leczenia otyłości i chorób metabolicznych. CagriSema jest obecnie terapią eksperymentalną i nie uzyskała jeszcze pełnej zgody regulatorów.
Jak działa CagriSema
CagriSema łączy działanie dwóch hormonów oddziałujących na różne szlaki biologiczne związane z regulacją apetytu oraz metabolizmem.
Semaglutyd działa jako agonista receptora GLP-1, co może:
zwiększać sygnały sytości w mózgu
spowalniać opróżnianie żołądka
poprawiać regulację poziomu glukozy
Cagrilintyd działa jako agonista receptora amyliny, co może:
wzmacniać uczucie sytości i kontrolę apetytu
zmniejszać spożycie pokarmu
wpływać na szlaki sygnalizacyjne związane z bilansem energetycznym
Połączenie tych mechanizmów może prowadzić do uzupełniającego się działania w zakresie tłumienia apetytu i regulacji metabolizmu. Z tego powodu terapie skojarzone, takie jak CagriSema, są obecnie intensywnie badane w kontekście długoterminowego leczenia otyłości.
Badania kliniczne i dowody naukowe
CagriSema jest obecnie oceniana w badaniach klinicznych obejmujących osoby z otyłością oraz cukrzycą typu 2. W badaniach analizowano między innymi:
redukcję masy ciała u osób z otyłością lub nadwagą
poprawę kontroli glikemii
zmiany markerów metabolicznych związanych z bilansem energetycznym i regulacją apetytu
Wczesne badania kliniczne wykazały znaczną utratę masy ciała u uczestników otrzymujących terapię skojarzoną w porównaniu z placebo lub z zastosowaniem pojedynczych składników.
Wyniki te doprowadziły do kontynuacji rozwoju terapii CagriSema w dużych badaniach klinicznych fazy III, których celem jest ocena długoterminowej skuteczności i bezpieczeństwa.
Podobnie jak w przypadku innych terapii eksperymentalnych, przed ewentualnym zatwierdzeniem przez organy regulacyjne konieczne są dalsze badania.
CagriSema: możliwe działania niepożądane
Ponieważ CagriSema wpływa na szlaki metaboliczne oraz układ pokarmowy, najczęściej zgłaszane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i są podobne do obserwowanych w terapiach opartych na agonistach GLP-1.
Zgłaszane działania niepożądane mogą obejmować:
nudności
wymioty
biegunkę
zmniejszenie apetytu
dyskomfort w obrębie jamy brzusznej
Objawy te często są zależne od dawki i mogą występować częściej na początku leczenia.
Pełny profil bezpieczeństwa CagriSema jest nadal oceniany w trwających badaniach klinicznych.
Materiały referencyjne:
– Efficacy and safety of co‑administered once‑weekly cagrilintide 2.4 mg with once‑weekly semaglutide 2.4 mg in type 2 diabetes, Frias et al., 2023 – The Lancet, https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(23)01163-7/abstract
– Coadministered Cagrilintide and Semaglutide in Adults with Overweight or Obesity (REDEFINE 1), Garvey et al., 2025 – New England Journal of Medicine, https://mediacenteratypon.nejmgroup-production.org/NEJMoa2502081.pdf
– Cagrilintide–Semaglutide in Adults with Overweight or Obesity and Type 2 Diabetes, Davies et al., 2025 – NEJM, https://www.nejm.org/doi/suppl/10.1056/NEJMoa2502082/suppl_file/nejmoa2502082_protocol.pdf